MUZEUM ZOFII KOSSAK-SZATKOWSKIEJ

Muzeum Zofii Kossak-Szatkowskiej (1889-1968) zostało założone w 1970 roku przez męża pisarki – Zygmunta Szatkowskiego. Popularnie zwane jest „domkiem ogrodnika”. Budynek ten był bowiem służbowym mieszkaniem ogrodnika zajmującego się parkiem wokół dworu w okresie międzywojennym. Jest to muzeum biograficzne autorki znaczących powieści:  "Pożoga", „Krzyżowcy”, "Dziedzictwo". Tutaj po powrocie z  emigracji pisarka spędziła ostatnie lata życia (1957- 1968)

 

POKÓJ  BIOGRAFICZNY.

    To dawna sypialnia Państwa Szatkowskich. Z tego okresu zachowała się szafa angielska trzydziałowa z dużym lustrem kryształowym, oraz XIX-wieczna wiktoriańska sekretera przywieziona z Anglii. W ramce zdjęcie Zofii Kossak na ulubionym koniu Kruczku, obok widok na dawny dwór ziemiański w Górkach (dzisiejsze ruiny). 

    Po prawej stronie od wejścia: odnaleziona w 2003 roku zapis z księgi metrykalnej, a także zapis w książeczce do nabożeństwa Zofii z Gałczyńskich Kossakowej, które ostatecznie i jednoznacznie podają datę urodzenia Pisarki:

ZOFIA KOSSAK URODZIŁA SIĘ 10 SIERPNIA 1889 ROKU.

Pod metryką widok na dworek w Kośminie (miejsce urodzenia pisarki). Zaprezentowana została także okładka  pierwszego wydania debiutanckiej książki Zofii Kossak – Pożoga. Ilustracje do tego wydania wykonał Wojciech Kossak, jej wujek i słynny malarz.

   Obok sekretery znajdują się zdjęcia z góreckiego dworu i jego otoczenia. Przedstawiają między innymi rodziców pisarki (siedzących obok parawanu), jej dzieci z pierwszego małżeństwa (Julka i Tadeusza, na koniu) oraz  pisarkę z ulubionym psem o imieniu Topsy...

    W pionowej gablocie wystawiono pamiątki poświęcone czasom II wojny światowej. Cenny jest medal i dyplom nadany pisarce pośmiertnie przez Państwo Izrael „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” za założenie Rady Pomocy Żydom „Żegota”.

    W gablocie obok znajdują się osobiste przedmioty Zofii Kossak. Między innymi paszport, zaproszenie od króla i królowej Anglii do pałacu Buckingham, torebka skórzana, różaniec.
Są też notatki pisarki, które pokazują jej niecodzienny charakter pisma.
    Na biurku należącym do Zygmunta Szatkowskiego umieszczono figurkę wykonaną przez Tadeusza Szczuckiego - syna pisarki z pierwszego małżeństwa. Na ścianie- zdjęcia Tadeusza rzeźbiącego głowę swojej siostry Anny oraz wyrzeźbiona przez niego głowa.

 

KORYTARZ I POMIESZCZENIE WYSTAW CZASOWYCH.

Na wprost po obu stronach okna wyeksponowano XVII-wieczne, dębowe drzwi z dworu Kossaków. Ocalały one z pożaru, który miał miejsce w ostatnich dniach II wojny światowej.
   Tutaj prezentujemy aktualną wystawę czasową. Wystawy te są zawsze związane tematycznie lub merytorycznie z osobą Pisarki.

 

GABINET ZOFII KOSSAK-SZATKOWSKIEJ.

Zachowany jest dokładnie jak za życia pisarki. Pod oknem stoi biurko pisarki, przy którym pracowała pisząc swoje książki. Maszyna do pisania jest darem Jana Dobraczyńskiego. W czasie pisania Zofia Kossak czytała i studiowała dużo pozycji książkowych. Na stole były zawsze świeże kwiaty, przyniesione z ogródka …

 Z mężem Zygmuntem Szatkowskim omawiała wiele kwestii, zwłaszcza związanych z działaniami zbrojnymi (był on historykiem wojskowości). Rozrysowywał jej bardzo dokładne mapki scen bitew, które ona później skrupulatnie opisywała. Dyskusje oraz lektura licznej korespondencji odbywano przy herbacie lub kawie, siedząc na angielskich fotelach, znajdujących się pod ścianą. Obok stoi popiersie Juliusza Kossaka - dziadka pisarki. Atmosferę gabinetu Zofii Kossak tworzyły także obrazy Kossaków, Czesława Kuryatty, czy jej samej. Zofia Kossak jest autorką 2 znakomitych akwareli znajdujących się w gabinecie: „Portret Julka trzymającego sowę”, oraz na lewo od niego „Ruiny w Starokonstantynowie”.

Obok regału bibliotecznego znajduje się popiersie pisarki wykonane przez Zofię Trzcińską-Kamińską, a nad nim portret „córy Kossaków” namalowany przez Czesława Kuryatto.

Na biurku stoi figurka Madonny z Dzieciątkiem, którą Pani Zofia lubiła dotykać będąc w jej pobliżu. Podczas pisania często towarzystwa dotrzymywały jej dwa jamniki: Miki i Zorro.

 

JADALNIA

            Tutaj Zofia Kossak wraz z mężem Zygmuntem spożywali posiłki, często w towarzystwie gości odwiedzających pisarkę. W lecie otwierano drzwi na taras gdzie spędzano miłe chwile na pogawędkach i ploteczkach.

Obok drzwi od gabinetu, wiszą portrety Anny i Tadeusza Kossaków, które wykonał Stanisław Ignacy Witkiewicz („Witkacy”). Po prawej stronie od drzwi na taras można zobaczyć dyplomy pisarki (na większym podpisany jest książę Sewilli) oraz portret Juliusz Kossaka, autorstwa Leona Wyczółkowskiego.

Nad większym regałem z książkami wisi zdjęcie Tadeusza Szczuckiego - syna Zofii Kossak, który zginął w obozie Auschwitz-Birkenau podczas II wojny światowej. Obok stoi  XIX wieczny zegar wykonany w Anglii. Po przeciwnej  stronie nad biblioteczką obraz Zofii Stryjeńskiej Taniec przy studni.

Po lewej stronie, na drzwiach, przy wejściu do kuchni znajduje się plansza ze zdjęciami, przypominająca skradzione eksponaty z muzeum w 1993 roku..

 

KUCHNIA

Przy wejściu od strony jadalni na futrynie, Zofia Kossak zaznaczała wzrost swoich wnuków, którzy każdego lata przyjeżdżali z zagranicy odwiedzać dziadków. Do dzisiaj tradycję tą podtrzymuje córka pisarki Anna Bugnon-Rosset.

Na środku kuchni stoi 6-osobowy stół z krzesłami. Państwo Szatkowscy siadali z brzegu od strony okna. Szafa kredensowa znajdująca się w tym pomieszczeniu pochodzi także z dworu. Wykonana została w latach 30-tych. W środku znajduje się rodzinna porcelana, której najcenniejszą częścią jest fragment zastawy tzw. „z jaskółkami” oraz angielska porcelana. Pod oknami znajduje się ława chińska stałe miejsce dwóch ulubionych przez pisarkę jamników - Miki i Zorro. 

Zofia Kossak była wszystkim życzliwa i drzwi do jej skromnego domku zawsze stały otworem. Podobnie dzisiaj, zawsze otwarte zapraszają miłych Gości.

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ